Ostatnia partia szachów mistrza Przewoźnika (1957-2023)

2023-08-05, Prosto z miasta

W sobotę na gorzowskim cmentarzu spoczął Jan Przewoźnik, psycholog i szachista, szachowy mistrz międzynarodowy, b. mistrz Polski, pisarz i popularyzator szachów, który zmarł 31 lipca w wieku niespełna 66 lat.

Fot. Danuta Przewoźnik

Urodził się w 1957 r. w Katowicach, jak przystało na Ślązaka uczył się w Technikum Górniczym, ale w 1984 ukończył psychologię na Wydziale Nauk Społecznych KUL w Lublinie, a w 2014 obronił tam pracę doktorską Strategie myślenia w złożonych sytuacjach gry w szachy; ukończył też podyplomowe studium trenerskie na AWF w Warszawie (1989, 2003), był trenerem szachowym I klasy.

Po studiach trafił do Gorzowa, tu w 1991 r. założył firmę szkoleniową „Integracja – szkolenia – treningi – poradnictwo”, zajmował się zastosowaniem osiągnięć psychologii w biznesie i sporcie, był konsultantem w zakresie marketingu i kształcenia dorosłych, przeprowadzał treningi dla trenerów, a w l. 1999-2015 pełnił funkcję trenera oraz psychologa w Młodzieżowej Akademii Szachowej.

Sam w szachy grał od dziecka, był mistrzem szkoły podstawowej, jeszcze jako student w 1979 został indywidualnym mistrzem Polski, w 1985 r. wypełnił normę mistrza międzynarodowego, 1.10.2001 uzyskał najwyższy ranking FIDE – 2433, zajmował wówczas 25. miejsce wśród polskich szachistów, w klasyfikacji ICCF w 1992 uzyskał 2502.

Zaczynał jako zawodnik „Startu” Katowice, na studiach reprezentował „Start” Lublin, gdzie w 1979-1984 prowadził drużynę juniorów, która zdobyła 2 medale: złoty (1982) i brązowy (1984), po 1984 występował w barwach „Stilonu” Gorzów. W 1980 reprezentował Polskę na olimpiadzie szachowej na Malcie, a w 1981 – w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Świata w Austrii; aż dziesięciokrotnie zdobywał tytuł DMP, w tym sześciokrotnie ze „Stilonem”, w 1976-1992 siedmiokrotnie awansował do finałów IMP; w 2020 r. został IMP seniorów w kat. 55+, rok wcześniej wywalczył brązowy medal.

Był autorem lub współautorem kilkunastu książek o tematyce szachowej: zadebiutował w 1986 r. książką Gambit Blumenfelda, Das Blumenfeld Gambit / The Blumenfeld Gambit (Rau-Medler Verlag 1991 / Pergamenoin Press 1991), wydał następnie Die Wiener Partie (1990, Münster Verlag 1991), Kasparow-Karpow, mecz piąty Nowy Jork-Lyon 1990 (Gorzów 1991), Skacząc trochę inaczej (1991), za najbardziej znaną uchodzi Sprawdź swoją fantazję szachową (1992, 2003, 2011), opublikował też Myśl – Działaj – Zwyciężaj! Psychologia szachów w praktyce (2003, 2011) Test predyspozycji szachowych (2005), Szachy w ujęciu historycznym i psychologicznym (2020), był też współautorem zbiorów: Stare i nowe anegdoty szachowe (2013), Śląskie ciekawostki szachowe (2017, 2018); w l 1992-1996 prowadził rubrykę szachową na łamach „Ziemi Gorzowskiej”.

Spoczął w grobie teściów na gorzowskim (kw. 38A, rz. 6, nr 23), żona Danuta jest także psycholożką i szachistką. Mają czworo dorosłych dzieci.

Jerzy Zysnarski

Prosto z miasta

Robert
Borowy

Miejscy urzędnicy zapukają do wszystkich drzwi

Od piątku, 30 stycznia pracownicy Urzędu Miasta Gorzowa Wlkp. będą roznosić decyzje ustalające wysokość podatku od nieruchomości, podatku rolnego, podatku leśnego oraz łącznych zobowiązań pieniężnych na rok 2026.