Każde źródełko kiedyś wyschnie

2014-05-09, Trzy pytania do...

Trzy pytania do Jerzego Kanclerza, jedynego kibica, który był na wszystkich żużlowych turniejach Speedway Grand Prix

- Jaka, na obecną chwilę, jest kondycja indywidualnych mistrzostw świata na żużlu?

- Gdybym miał odpowiedzieć jednym słowem stwierdziłbym, że mizerna. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele. Tu nawet nie chodzi o zbyt dużą ilość turniejów SGP organizowanych corocznie. Problemy tkwią w zawirowaniach, jakie wystąpiły wokół mistrzostw w ostatnich latach. Zapomniano, że nie można wszystkiego przekładać na pieniądz. Główny organizator mistrzostw w pędzie za zyskiem nie idzie w kierunku promowania. Dobitnym tego przykładem jest powielanie miejsc, w którym rozgrywane są poszczególne rundy. Potrzebna jest większa rotacja. Jeżeli w Pradze już rozegrano 17 turniejów, niedługo będzie tam kolejny to trudno dziwić się, że ludzie jakoś nie ciągną do tego pięknego miasta. Niedawno w Bydgoszczy odbył się turniej nr 16 i na trybunach zasiadła garstka widzów. Miejscowi kibice zaczynają być tym znużeni. A przyjezdni chcą skorzystać dodatkowo turystycznie. Ile razy jednak można pójść na Hradczany czy na bydgoski rynek? No i te wysokie ceny biletów. Coraz mniejsze grono ludzi stać na płacenie po sto i więcej złotych za obejrzenie jednych zawodów.

- W jakim kierunku powinny pójść zmiany, żeby Speedway Grand Prix odzyskało zaufanie kibiców i ponownie cieszyło się sporym zainteresowaniem?

- Przede wszystkim organizatorzy z BSI nie powinni wojować z innymi firmami, które działają na rzecz żużla. Mam tu na myśli choćby mistrzostwa Europy czy nieoficjalne mistrzostwa świata par. Dla tych imprez miejsce jest i niech one idą swoim torem. BSI wraz z władzami światowego żużla powinny szukać nowych lokalizacji, starać się organizować turnieje rotacyjnie, a przede wszystkim poszukać sponsorów, dzięki którym zwiększone zostaną honoraria dla zawodników. W tej chwili tylko najlepsi nie dopłacają do startów. A i tak dochodzi do rezygnacji z występów. Przykładem są Jason Crump, Tomek Gollob czy Emil Sajfutdinow. Ci trochę słabsi po kilku turniejach przestają z kolei inwestować w sprzęt i tylko odjeżdżają zawody. Do tego poszczególne turnieje muszą stać się łatwiej dostępne dla widzów. Chodzi o urealnienie cen biletów. I pomimo wszystko zmniejszyłbym liczbę turniejów do dziewięciu. Ale najważniejsze to dobór zawodników. Muszą jechać najlepsi z najlepszych, a nie ludzie z łapanki. Przecież danie po raz piąty dzikiej karty Chrisowi Harrisowi, czy ściągnięcie w ostatniej chwili do elity Troya Batchelora, to jest wielkie nieporozumienie.

- Wiele turniejów jest utrzymywanych przez polskie miasta, które chwilami płacą horrendalne stawki za licencję. Żużlowcy zaś są finansowani przez polskie kluby, które płaczą rzewnymi łzami, ale płacą najczęściej z zaciągniętych kredytów. Czy pana zdaniem ta sytuacja utrzyma się w kolejnych latach i nadal będziemy w żużlowym światku słyszeć, że problemu nie ma, bo Polacy rzucają kasą na prawo i lewo?

- Problemy już się pojawiły, bo obok samorządów i klubów byli jeszcze polscy sponsorzy, którzy wykładali spore pieniądze zawodnikom na promocję w Speedway Grand Prix. I wielu z tych sponsorów właśnie się wykruszyło. Myślę, że po turnieju w Bydgoszczy również nasze kluby z samorządami zaczną poważnie zastanawiać się, czy jest sens licytować się o organizację kolejnych turniejów. Jeśli ktoś będzie skłonny negocjować z BSI to już na bardziej realnych stawkach. A co do klubów, to eldorado powoli się kończy i już w przyszłym roku żużlowcy zaczną się dziwić, że działacze proponują im niższe stawki niż do tej pory. Uważam, że sens współpracy jest wtedy, kiedy wszystkie strony są zadowolone, a nie tylko jedna. Co z tego, że BSI wykiwało niektórych naszych działaczy czy prezydentów miast? Na krótką metę zarobiło, ale źródełko przez to może szybciej wyschnąć…