O dyskusji wokół FG będzie

2016-07-15, Renata Ochwat: Moje irytacje i fascynacje

Ponieważ stale się nagrzewa dyskusja wokół Filharmonii Gorzowskiej, więc ja, zabita melomanka, znów uznałam za słuszne zająć głos. Bo nie stanowisko. Głos po prostu.

Nakręca się spirala emocji. Głos w sprawie sytuacji w FB zajmuje coraz więcej ludzi, w tym tacy, którzy być może na chwilkę prominentni są, ale tak naprawdę nie umieją docenić tego, co mają w tym mieście, bo i skąd. I nigdy nie byli w FG, na żadnym koncercie, bo i po co, Wszak muzyki nie trzeba słuchać….

Więc, wiem, nie zaczyna się zdania od więc, ale to felieton jest, więc (znowu więc) można. No ja mogę.

‒ Nie powinno się dyskutować wewnętrznych spraw FG, instytucji, ale i zakładu pracy, publicznie na podstawie jednego pisma. Dlaczego nie? Ano dlatego, że nikt z nas nie ma pełni wiedzy na temat stosunków tam panujących.

‒ Zwyczajnie bywa tak, że pracodawca nie przedłuża umów o pracę zawartych na czas określony, bo ma inną wizję. Wybroni się w każdym sądzie.

‒ Bywa tak, że nawet dobry muzyk, dobry artysta, nie pasuje do koncepcji całości. Z różnych względów. Tak bywało w wielkich i znakomitych filharmoniach na świecie dowodzonych przez wielkich i znakomitych dyrygentów. Rozstawali się ze sobą, znaczy orkiestra i dyrygent z muzykiem i nikt z tego wielkiego halo nie czynił. Jak kto nie wie, o czym ja baję, niech popatrzy choćby na historię Filharmoników Berlińskich czy innych w podobie.

‒ Nie powinno się brać na serio różnych dziwnych wpisów w Necie, zwłaszcza takich, którzy w złych słowach oceniają Maestrę Monikę Wolińską. To wybitnie złe słowa były, padło określnie „mierna dyrygentka”. Ja nie mam słuchu absolutnego, wiem, kiedy orkiestra albo muzyk gra nieczysto, ale nie umiem w przypadku orkiestry określić dalej. Jeśli ten ktoś, kto pod adresem prof. Moniki Wolińskiej takie sformułowanie wydał, to chciałabym bardzo wiedzieć, kto. Kto ma lepszy słuch niż Maestra. No kto?

‒ Jeśli mowa o Monice Wolińskiej, to chciałabym przypomnieć jedną rzecz. Prof. Monika Wolińska zrobiła milion rzeczy dobrych dla tej orkiestry i tego miasta. Między innymi i to, że dzięki jej znajomościom, jej kontaktom w Gorzowie, bo trudno się tu bawić w miasto na siedmiu wzgórzach zagościli wielcy. Cała wielka polska czołówka dyrygentów. To ona, dyrygentka FG, do Gorzowa sprowadziła Thomasa Hampsona. Hampson podpowiem, nigdy wcześniej nie był w Polsce. Po koncercie, na którym czterokrotnie bisował (ewenement na skalę światową) spędził jakiś czas w Gorzowie. I do dziś mówi, że jak do Polski, to przede wszystkim do Gorzowa. Ludzie, to gwiazda jest. Gwiazda… I ta Gwiazda dopowiada, koncert w Polsce i owszem, ale zawsze z Orkiestrą FG, a za pulpitem Maestra. Usłyszeć Hampsona nawet w trudnym repertuarze to jest coś niebywałego..

‒To za sprawą Moniki Wolińskiej gościli w Gorzowie najwięksi. I wcale nie chcieli wielkich honorariów. Bywało, że wcale nie chcieli. Nazwisk nie wymieniem, bo na stronie FG jest pełen spis. A gadanie, że maestro Jerzy Maksymiuk to nie wie, gdzie jest, jest potwarzą wielką dla wybitnego artysty. Bo i takie gadania słyszałam.

‒ I tak dalej, i tak dalej…

Ja wiem i rozumiem, że trudno się robi, kiedy pracę się traci. Wiem i rozumiem, bo sama tego doświadczam cały czas. Ale uważam, że nie powinno się robić wielkiego kipiszu i w dodatku publicznie. Najpierw trzeba się dogadać i uzgodnić wewnątrz. A potem dyskutować publicznie.

Powiem tak. Jeśli miasto to zdemoluje i zamknie FG, to znów stanie się powiatowym. miastem.

No i miało być jeszcze o czymś innym dziś, ale nie będzie. Bo dla mnie to jest najważniejsze.